Muda to marnotrawstwo: działanie, które zużywa zasoby, nie wytwarzając niczego, za co klient chciałby zapłacić. Tradycyjny podział obejmuje osiem typów.
- Transport — przemieszczanie materiału, które nie było konieczne
- Zapasy — zapas przekraczający wymogi przepływu
- Ruch — zbędne przemieszczanie się ludzi podczas wykonywania pracy
- Oczekiwanie — praca leżąca bezczynnie między etapami
- Nadprodukcja — wytwarzanie więcej lub wcześniej niż potrzeba
- Nadmierne przetwarzanie — robienie więcej, niż cenione jest przez klienta
- Błędy i wady — praca, która musi zostać poprawiona lub zezłomowana
- Niewykorzystany potencjał — umiejętności, o które nikt nie pyta
Nadprodukcja jest zazwyczaj uważana za najgorszą, ponieważ generuje pozostałe: zbyt duża ilość wyrobów staje się zapasami, które wymagają transportu, a to ukrywa wady do momentu, gdy ich naprawa staje się kosztowna.
Nie wszystko, co nie ma wartości dla klienta, jest marnotrawstwem do usunięcia. Kontrole regulacyjne i sprawdzanie bezpieczeństwa nie dodają niczego, za co klient by zapłacił, a nie można z nich zrezygnować — praktyczne rozróżnienie przebiega między marnotrawstwem, które jest celem do usunięcia, a niezbędną pracą niedodającą wartości, która jest ograniczeniem do zminimalizowania.
Poszukiwanie marnotrawstwa ma również własny tryb awaryjny. Eliminacja marnotrawstwa na etapie, który nie stanowi wąskiego gardła, niczego nie zmienia w wynikach systemu, a zespół poproszony o znalezienie marnotrawstwa zawsze jakieś znajdzie.
