PDCA (Plan-Do-Check-Act) to czterostopniowa metoda doskonalenia służąca do planowania zmiany, jej testowania, oceny dowodów oraz podejmowania decyzji o jej wdrożeniu, modyfikacji lub odrzuceniu.
W praktyce PDCA rozpoczyna się od zdefiniowania problemu i przeprowadzenia wystarczającej analizy, aby uzasadnić wykonanie testu. Krok Plan określa proponowaną zmianę, oczekiwany rezultat oraz podejście do pomiaru. Krok Do wdraża zmianę w uzgodnionym zakresie. Krok Check porównuje zaobserwowane wyniki z oczekiwaniami oraz bada nieprzewidziane efekty. Krok Act określa kolejny ruch, w tym ewentualne przeprowadzenie następnego cyklu, jeśli dowody pozostają niejednoznaczne.
Na przykład zespół ds. realizacji zamówień może przetestować zmodyfikowany formularz zgłoszeniowy przez dwa tygodnie, aby zmniejszyć liczbę wniosków zwracanych z powodu braku informacji. W kroku Plan zdefiniuje on, co uznaje się za niekompletny wniosek, i ustali bieżący wskaźnik zwrotów. Podczas kroku Check zespół porówna ten wskaźnik z wynikami pilotażu i zbada, czy formularz nie wydłużył czasu obsługi. Niższy wskaźnik zwrotów przy jednoczesnym wydłużeniu czasu przetwarzania wymagałby podjęcia decyzji dotyczącej tego kompromisu przed szerszym wdrożeniem.
W ramach Lean Six Sigma PDCA może strukturyzować testy pilotażowe podczas fazy Improve metodyki DMAIC. DMAIC zapewnia odrębne fazy Measure i Analyze, gdy konieczne jest zbadanie niezawodności linii bazowej lub przyczyn konkurencyjnych. PDCA może również obejmować analizę przyczyn źródłowych w ramach kroku Plan; jej przydatność zależy od dowodów potrzebnych do podjęcia decyzji. Po wdrożeniu standard pracy dokumentuje zmodyfikowaną metodę, podczas gdy plan sterowania przypisuje odpowiedzialność za monitorowanie i określa, kiedy Process Owner powinien interweniować.