Hoshin Kanri to metoda kaskadowania celów strategicznych w organizacji, tak aby codzienna praca była powiązana z obranym kierunkiem, a informacje o postępach wracały do kierownictwa. Metoda ta nazywana jest również kaskadowaniem strategii.
Rozwiązuje konkretny problem: strategię formułowaną corocznie, szeroko prezentowaną, a następnie oderwaną od tego, czym pracownicy zajmują się w kolejny wtorek. Hoshin przekłada każdy cel na niższy poziom, dzięki czemu cele korporacyjne stają się celami departamentów, a następnie działaniami zespołów, z zachowaniem widoczności w obu kierunkach.
Elementem odróżniającym tę metodę od zwykłego kaskadowania jest uzgadnianie celów (catchball) — cele są negocjowane między poziomami, a nie narzucane. Poziom otrzymujący zadanie dyskutuje o jego wykonalności i wymaganych zasobach, w wyniku czego cel ulega modyfikacji. Ta wymiana jest miejscem, w którym rodzi się rzeczywiste zaangażowanie; pomiń ją, a otrzymasz jedynie mechanizm dystrybucji poleceń.
Wymusza również selekcję. Proces Hoshin z piętnastoma priorytetami nie podjął żadnej decyzji — sztuka polega na odrzucaniu tego, co zbędne. Organizacje, które nie chcą z niczego zrezygnować, uzyskują to samo rozproszenie co wcześniej, tylko z większą ilością dokumentacji.
