Value Stream Mapping przedstawia każdy etap przemieszczania się zgłoszenia od inicjacji do dostarczenia, rejestrując dla każdego z nich czas przetwarzania, czas oczekiwania przed nim oraz to, czy dany krok tworzy wartość z punktu widzenia klienta.
Odkryciem uzasadniającym ten wysiłek jest niemal zawsze stosunek czasu przetwarzania do całkowitego czasu realizacji. Dokument wymagający czterdziestu minut pracy spędza w organizacji średnio jedenastu dni. Każdy widzi te czterdzieści minut. Nikt nie odpowiada za jedenaście dni oczekiwania, dlatego ten czas się utrzymuje — i dlatego przyspieszenie pracy w ciągu owych czterdziestu minut prawie niczego nie zmienia.
Mapy muszą powstawać poprzez prześledzenie rzeczywistego procesu. Czasy wynikają z obserwacji, a długość kolejek ze zliczenia zgromadzonych zadań. Mapa stworzona w sali konferencyjnej opisuje proces zaprojektowany, a nie realizowany, podczas gdy różnica między nimi stanowi sedno analizy.
Mapa stanu obecnego jest absolutnie obowiązkowa. Rysowanie stanu docelowego bez zrozumienia stanu obecnego to jedynie lista życzeń ze strzałkami.
Marnotrawstwem jest mapowanie strumienia, którego nikt nie zamierza zmieniać. VSM wymaga czasu i zwraca się tylko wtedy, gdy stan docelowy staje się planem z wyznaczonymi odpowiedzialnościami i terminami; inaczej mapa ląduje na ścianie jako zwykła ozdoba.
