Hoshin Kanri is een methode om strategische doelstellingen door een organisatie te cascaderen, zodat het dagelijkse werk aansluit bij de richting en de voortgang weer naar boven stroomt. Wordt ook wel beleidsimplementatie genoemd.
Het pakt een specifiek falen aan: een strategie die jaarlijks wordt geformuleerd, breed wordt gepresenteerd en vervolgens losgekoppeld is van wat iemand de volgende dinsdag doet. Hoshin vertaalt elke doelstelling naar het onderliggende niveau, zodat een bedrijfsdoel afdelingsdoelen worden en vervolgens teamactiviteit, waarbij de zichtlijn in beide richtingen behouden blijft.
Het onderdeel dat het onderscheidt van gewone cascadering is catchball — doelstellingen worden onderhandeld tussen niveaus in plaats van toegewezen. Het niveau dat een doelstelling ontvangt, discussieert over de haalbaarheid en wat ervoor nodig is, en de doelstelling verandert als gevolg daarvan. Die uitwisseling is waar de betrokkenheid werkelijk ontstaat; sla dat over en je hebt een distributiemechanisme.
Het dwingt ook tot selectie. Een Hoshin-proces met vijftien prioriteiten heeft geen beslissing genomen, en de discipline zit in wat wordt uitgesloten. Organisaties die niets willen uitsluiten krijgen dezelfde verwatering als voorheen, nu met meer papierwerk.
