Linia bazowa zużycia energii to ilościowy punkt odniesienia służący do porównywania wyniku energetycznego w czasie w określonych warunkach operacyjnych, wykorzystywany w projektach DMAIC do oceny zmian w zużyciu energii.
W przypadku projektu poprawy efektywności kotła parowego poziom bazowy wiąże zużycie paliwa z zapotrzebowaniem produkcyjnym w określonym okresie referencyjnym. Porównanie wymaga spójnych granic pomiarowych, takich jak paliwo dostarczane do kotła i para dostarczana do produkcji. Godziny pracy i struktura asortymentowa mają znaczenie, gdy zmieniają zapotrzebowanie na parę.
Mleczarnia przetwarzająca mniej mleka po wymianie kotła może zużywać mniej paliwa, nawet jeśli jej efektywność energetyczna uległa pogorszeniu. Porównanie zużycia paliwa na tonę przetworzonego surowca stanowi wstępną weryfikację. Tam, gdzie stałe obciążenia grzewcze są znaczne, model regresji wiążący zużycie z wielkością produkcji może zapewnić dokładniejsze porównanie niż pojedynczy wskaźnik zużycia na tonę. Okres referencyjny powinien obejmować warunki eksploatacyjne, które projekt ma na celu ocenić.
W metodologii DMAIC linia bazowa zużycia energii należy do fazy Measure i wspiera ocenę zmian w fazie Improve. Analiza systemu pomiarowego pozwala ustalić, czy liczniki paliwa i raporty produkcyjne umożliwiają takie porównanie. System zarządzania energią ISO 50001 zapewnia szersze ramy dla utrzymania linii bazowych zużycia energii. Plan sterowania przypisuje odpowiedzialność za przegląd odchyleń od przewidywanego zużycia, podczas gdy analiza zwrotu z inwestycji przelicza zweryfikowane oszczędności energii na korzyści finansowe w oparciu o udokumentowane ceny energii.
