Yeni sekmede açılır
LSS Belgium horz white bg2

İstatistiksel Düşünce İle Operational Excellence

Çevrim içi istatistiksel analiz yazılımımız Statoscopex'i keşfedin. Bir veri kümesinin karar alma potansiyelini değerlendirmek ve bundan tam olarak yararlanmak isteyen Six Sigma ve istatistiksel analiz uygulayıcılarına yöneliktir.
Statoscopex, Six Sigma ve istatistik uygulayıcılarının etkili faktörleri belirlemesine, bunların etkilerini nicelleştirmesine ve pratik uygunluklarını değerlendirmesine yardımcı olarak daha bilinçli iyileştirme kararları alınmasını sağlar.
Foto YB
Youri Buffe
Master Black Belt

İstatistiksel Çalışmalarınız İçin Gelişmiş Özellikler

Statoscopex yeterlilik çalışması ve faktör analizi işlevsellikleri aracılığıyla 50'den fazla analiz ve 100 istatistiksel hesaplama sunar, bunlar arasında şunlar yer alır:

Şu metrikler için: sürekli, sayma, ikili.

  1. Bir sürecin hata oranının istatistiksel kesinliğinin belirlenmesi
  2. Bir sürecin hata oranını tahmin etmek için gerekli minimum örneklem büyüklüğünün belirlenmesi

Şu parametreler için: ortalama, standard sapma, gerçekleşme oranı, oran.

  1. Parametrenin güven aralığının belirlenmesi
  2. İstatistiksel parametreyi belirli bir kesinlikle tahmin etmek için gerekli minimum örneklem büyüklüğünün belirlenmesi

Şu parametreler için: ortalama, standard sapma, gerçekleşme oranı, oran.

  1. Hata oranını azaltma hedefinin, istatistiksel parametre üzerindeki hedef etki cinsinden ifade edilmesi.
  2. Hata oranını azaltma hedefine ulaşan istatistiksel parametre üzerindeki etkiyi tespit etmek için gerekli minimum örneklem büyüklüğünün belirlenmesi.

Şu parametreler için: ortalama, standard sapma, gerçekleşme oranı, oran.

  1. Bir eşik değerin altında veya üstünde bir etkinin varlığının tespiti
  2. En az belirli bir büyüklükteki bir etkiyi tespit etmek için gerekli minimum örneklem büyüklüğünün belirlenmesi
  3. İki örneklem kullanarak tespit edilebilecek en küçük etkinin belirlenmesi (çözünürlük)
  4. Örneklemler kullanarak bir eşik değerin altında veya üstündeki bir etkinin tespit gücünün belirlenmesi.

Kullanılan teknikler: iki örneklemli t-testi, iki varyans testi, iki örneklemli Poisson testi, iki oran testi

Şu parametreler için: ortalama, standard sapma, gerçekleşme oranı, oran.

  1. Bir parametrenin referans değerinden farklı olup olmadığının tespiti
  2. Bir parametrenin referans değerinden farklı olup olmadığını tespit etmek için gerekli minimum örneklem büyüklüğünün belirlenmesi
  3. Bir örneklem kullanarak bir parametrenin değeri ile referans değeri arasındaki tespit edilebilir en küçük farkın belirlenmesi (çözünürlük)
  4. Bir örneklem kullanarak bir parametrenin referans değerinden sapmasının tespit gücünün belirlenmesi

Kullanılan teknikler: tek örneklemli t-testi, varyans testi, tek örneklemli Poisson testi, oran testi.

Hesaplayıcılar

Her Statoscopex analizi tam burada çalışır. İhtiyacınız olanı açın; her panel kendi formunu içerir ve sonuçlar anında görünür.

Uygulama alanı: normal dağılıma uyan sürekli bir kalite metriği (Y). Örneğin: süre, sıcaklık, boyut vb.

Burada bir örneklemde gözlemlenen değerlerden yola çıkarak beklenen (olasılıksal) kusur oranını belirleriz. Hesaplama aynı zamanda bu beklenen kusur oranı üzerindeki hata payını (istatistiksel hassasiyet) verir.

Aşağıdaki verileri girin:

  • n: örneklem büyüklüğü
  • Xbar: örneklem ortalaması
  • s: örneklem standart sapması
  • LSL: alt şartname limiti
  • USL: üst şartname limiti

Uygulama alanı: normal dağılıma uyan sürekli bir kalite metriği (Y). Örneğin: süre, sıcaklık, boyut vb.

Burada beklenen kusur oranını kabul edilebilir bir hata payı (istatistiksel hassasiyet) dâhilinde bilmek için alınması gereken minimum örneklem büyüklüğünü belirleriz.

Aşağıdaki verileri girin:

  • Göreceli hata payı: kusur oranındaki kabul edilebilir % hata
  • Varsayılan performans: operasyonel performansın kusur oranı veya Sigma olarak ifade edilen bir büyüklük mertebesi tahmini

Uygulama alanı: Poisson dağılımına uyan sayıma dayalı bir kalite metriği (Y). Örneğin: bilgisayar başına kusur sayısı, telefon görüşmesi başına bekletme sayısı, belge başına hata sayısı vb.

Burada bir örneklemde gözlemlenen değerlerden yola çıkarak beklenen (olasılıksal) kusur oranını belirleriz. Hesaplama aynı zamanda bu beklenen kusur oranı üzerindeki hata payını (istatistiksel hassasiyet) verir (normal yaklaşım yöntemi). Aşağıdaki verileri girin:

  • n: örneklem büyüklüğü
  • λ̂: örneklemdeki gerçekleşme oranı; tipik olarak birim başına kusur sayısı (DPU).

Uygulama alanı: Poisson dağılımına uyan sayıma dayalı bir kalite metriği (Y). Örneğin: bilgisayar başına kusur sayısı, telefon görüşmesi başına bekletme sayısı, belge başına hata sayısı vb.

Burada beklenen kusur oranını kabul edilebilir bir hata payı (istatistiksel hassasiyet) dâhilinde bilmek için alınması gereken minimum örneklem büyüklüğünü belirleriz (normal yaklaşım yöntemi).

Aşağıdaki verileri girin:

  • Göreceli hata payı: kusur oranındaki kabul edilebilir % hata
  • Varsayılan performans: operasyonel performansın kusur oranı veya Sigma olarak ifade edilen bir büyüklük mertebesi tahmini

Uygulama alanı: binom dağılımına uyan ikili (binary) bir kalite metriği (Y). Örneğin: yarıda kesilen aramalar, hatalı faturalar, kusurlu parçalar vb.

Burada bir örneklemde gözlemlenen değerlerden yola çıkarak beklenen (olasılıksal) kusur oranını belirleriz. Hesaplama aynı zamanda bu beklenen kusur oranı üzerindeki hata payını (istatistiksel hassasiyet) verir (normal yaklaşım yöntemi). Aşağıdaki verileri girin:

  • n: örneklem büyüklüğü
  • p: örneklemdeki kusurlu birimlerin oranı

Örneklemde hiç kusurlu birim gözlemlenmediyse p değerini 1/(n+2) olarak girin.

Uygulama alanı: binom dağılımına uyan ikili (binary) bir kalite metriği (Y). Örneğin: yarıda kesilen aramalar, hatalı faturalar, kusurlu parçalar vb.

Burada beklenen kusur oranını kabul edilebilir bir hata payı (istatistiksel hassasiyet) dâhilinde bilmek için alınması gereken minimum örneklem büyüklüğünü belirleriz (normal yaklaşım yöntemi).

Aşağıdaki verileri girin:

  • Göreceli hata payı: kusur oranındaki kabul edilebilir % hata
  • Varsayılan performans: operasyonel performansın kusur oranı veya Sigma olarak ifade edilen bir büyüklük mertebesi tahmini

Uygulama alanı: normal dağılıma uyan sürekli bir metrik (Y). Örneğin: süre, sıcaklık, boyut vb.

Burada bir örneklemde gözlemlenen değerlerden yola çıkarak µ ortalamasının 1-α güven aralığını belirleriz.

Aşağıdaki verileri girin:

  • α: ortalamanın gerçek değerinin güven aralığının dışında kalma riski. %95'lik bir güven aralığı için α = %5 girin
  • n: örneklem büyüklüğü
  • Xbar: örneklem ortalaması
  • σ veya s: gerçek standart sapma (biliniyorsa) veya örneklem standart sapması

Uygulama alanı: normal dağılıma uyan sürekli bir metrik (Y). Örneğin: süre, sıcaklık, boyut vb.

Burada µ ortalamasını seçilen bir hata payı (istatistiksel hassasiyet) dâhilinde bilmek için alınması gereken minimum örneklem büyüklüğünü belirleriz.

Aşağıdaki verileri girin:

  • σ veya s: gerçek standart sapma (biliniyorsa) veya örneklem standart sapması
  • Hata payı: ortalamanın 1-α güven aralığının istenen yarı genişliği
  • α: ortalamanın gerçek değerinin güven aralığının dışında kalma riski. Dolayısıyla hata payının 1-α güven düzeyini belirler. %95'lik bir güven aralığı için α = %5 girin

Uygulama alanı: normal dağılıma uyan sürekli bir metrik (Y). Örneğin: süre, sıcaklık, boyut vb.

Burada kusur oranındaki hedef azaltmayı karşılamak için sabit standart sapmada ortalamada gereken kaymayı belirleriz.

Aşağıdaki verileri girin:

Özet hesaplama (başlangıçtaki kusur oranını zaten biliyorsanız):

  • Di: başlangıçtaki kusur oranı
  • Dc: hedef kusur oranı
  • σ: Y'nin standart sapması

Detaylı hesaplama:

  • LSL: alt şartname limiti
  • USL: üst şartname limiti
  • µi: başlangıçtaki (mevcut) ortalama
  • σ: Y'nin standart sapması
  • τred. (%): kusur oranında istenen azalma

Uygulama alanı: normal dağılıma uyan sürekli bir metrik (Y). Örneğin: süre, sıcaklık, boyut vb.

Burada sabit standart sapmada kusur oranındaki hedef azaltmayı karşılayacak ortalamadaki kaymayı tespit etmek için gereken minimum örneklem büyüklüğünü belirleriz.

Aşağıdaki verileri girin:

  • α: gereken etkinin var olduğu yönünde yanlış bir sonuca varma riski
  • β: gereken etkiyi tespit edememe riski
  • Di: başlangıçtaki kusur oranı
  • Dc: hedef kusur oranı

Uygulama alanı: normal dağılıma uyan sürekli bir metrik (Y). Örneğin: süre, sıcaklık, boyut vb.

Burada iki örneklemde gözlemlenen ortalamalar arasındaki farklardan yola çıkarak ortalamada belirli bir eşiğin üzerinde veya altında bir kayma olup olmadığı sonucuna varılıp varılamayacağını belirleriz. Bu genellikle iki farklı çalışma koşulunun etkisini (bir X'in, bir çözümün vb. etkisini) test eder. Burada kullanılan test iki örneklemli t-testidir.

Aşağıdaki verileri girin:

  • n1 ve n2: her bir örneklemin büyüklüğü
  • Xbar1 ve Xbar2: her bir örneklemdeki Y'nin ortalaması
  • s1 ve s2: her bir örneklemdeki Y'nin standart sapması
  • α: gerçek etkinin hesaplanan güven aralığının dışında kalma riski; %5'lik bir güven aralığı için %95 girin
  • Emin: aranan etkinin eşiği

Uygulama alanı: normal dağılıma uyan sürekli bir metrik (Y). Örneğin: süre, sıcaklık, boyut vb.

Burada iki örneklemli t-testi için aşağıdakileri belirleriz:

  • Ortalamada belirli bir eşiğin üzerindeki bir kaymayı tespit etmek için gereken minimum örneklem büyüklüğü
  • Verilen örneklemler için ortalamadaki saptanabilir en küçük kayma (çözünürlük)
  • Verilen örneklemler için ortalamada belirlenen bir eşiğin üzerindeki veya altındaki bir kaymayı saptama gücü

Aşağıdaki verileri girin:

1/ Örneklem büyüklüğü için:

  • α: bir etkiyi yanlışlıkla saptama riski
  • β: etkiyi saptayamama riski
  • σ: standart sapma (bilinen veya tahmin edilen)
  • Saptanacak Emin: saptamak istediğiniz minimum (faydalı) etki

2/ Saptanabilir minimum etki için:

  • α: bir etkiyi yanlışlıkla saptama riski
  • β: etkiyi saptayamama riski
  • n1 ve n2: her bir örneklemin büyüklüğü
  • σ1 ve σ2: aksi bilinmiyorsa, her bir örneklemin standart sapması

3/ Güç için:

  • n1 ve n2: her bir örneklemin büyüklüğü
  • σ1 ve σ2: aksi bilinmiyorsa, her bir örneklemin standart sapması
  • Saptanacak Emin: saptamak istediğiniz minimum (faydalı) etki

Uygulama alanı: normal dağılıma uyan sürekli bir metrik (Y). Örneğin: süre, sıcaklık, boyut vb.

Burada bir ortalamanın, hipotez edilen değerinden veya bir örneklemde gözlemlenen ortalamadan farklı olup olmadığını belirliyoruz. Burada kullanılan test:

tek örneklem t testi.

Aşağıdaki verileri girin:

  • µ0: ortalamanın hipotez edilen değeri
  • n: örneklem büyüklüğü
  • Xbar: örneklemde hesaplanan Y ortalaması
  • s veya σ: örneklemde hesaplanan Y standart sapması veya biliniyorsa gerçek standart sapma
  • α: gerçek ortalamanın hesaplanan güven aralığının dışında kalma riski; %5 güven aralığı için 95% girin

Uygulama alanı: normal dağılıma uyan sürekli metrik (Y). Örneğin: süre, sıcaklık, boyut vb.

Burada, tek örneklem t testinin uygulanması çerçevesinde şunları belirliyoruz:

  • Ortalamanın, hipotez edilen ortalamanın üzerinde mi yoksa altında mı olduğunu saptamak için gereken minimum örneklem büyüklüğü
  • Verilen örneklemler için ortalama ile hipotez edilen ortalama arasındaki saptanabilir en küçük sapma
  • Verilen örneklemler için ortalama ile hipotez edilen ortalama arasındaki bir sapmayı saptama gücü

Aşağıdaki verileri girin:

1/ Örneklem büyüklüğünün belirlenmesi için:

  • α: bir sapmayı yanlışlıkla saptama riski
  • β: sapmayı saptayamama riski
  • σ: standart sapma (bilinen veya tahmin edilen)
  • Saptanacak εmin: saptamak istediğiniz minimum (faydalı) sapma

2/ Saptanabilir minimum sapmanın belirlenmesi için:

  • α: bir sapmayı yanlışlıkla saptama riski
  • β: sapmayı saptayamama riski
  • n: örneklem büyüklüğü
  • σ: aksi bilinmiyorsa, örneklem standart sapması

3/ Gücün belirlenmesi için:

  • n: örneklem büyüklüğü
  • σ: aksi bilinmiyorsa, örneklem standart sapması
  • Saptanacak εmin: saptamak istediğiniz minimum (faydalı) sapma

Uygulama alanı: normal dağılıma uyan sürekli bir metrik (Y). Örneğin: süre, sıcaklık, boyut vb.

Burada, bir örneklemde gözlemlenenlerden yola çıkarak standart sapmanın σ 1-α güven aralığını belirliyoruz.

Aşağıdaki verileri girin:

  • α: gerçek standart sapma değerinin güven aralığının dışında kalma riski. %95 güven aralığı için α = %5 girin
  • s: örneklemdeki Y standart sapması
  • n: örneklem büyüklüğü

Uygulama alanı: normal dağılıma uyan sürekli bir metrik (Y). Örneğin: süre, sıcaklık, boyut vb.

Burada, standart sapmayı σ seçilen bir hata payı (istatistiksel hassasiyet) dahilinde bilmek için alınması gereken minimum örneklem büyüklüğünü belirliyoruz.

Aşağıdaki verileri girin:

  • s: örneklemdeki Y standart sapması
  • Hata payı: ortalamanın 1-α güven aralığının istenen yarı genişliği
  • α: gerçek standart sapma değerinin güven aralığının dışında kalma riski. Bu nedenle hata payının 1-α güven düzeyini belirler. %95 güven aralığı için α = %5 girin

Uygulama alanı: normal dağılıma uyan sürekli bir metrik (Y). Örneğin: süre, sıcaklık, boyut vb.

Burada, kusur oranındaki hedef azaltmayı karşılamak için sabit ortalamada gereken standart sapma düşüşünü belirliyoruz.

Aşağıdaki verileri girin:

Özet hesaplama (başlangıçtaki kusur oranını zaten biliyorsanız):

  • Di: başlangıçtaki kusur oranı
  • Dc: hedef kusur oranı

Detaylı hesaplama:

  • SL: Y üzerindeki spesifikasyon limiti (alt veya üst)
  • LSL: Y'nin alt spesifikasyon limiti
  • USL: Y'nin üst spesifikasyon limiti
  • µ: ortalama
  • σi: başlangıçtaki (mevcut) standart sapma
  • τred. (%): kusur oranında istenen azalma

Uygulama alanı: normal dağılıma uyan sürekli bir metrik (Y). Örneğin: süre, sıcaklık, boyut vb.

Burada, iki örneklemde gözlemlenen standart sapmalar arasındaki farklardan yola çıkarak, standart sapmada belirli bir eşiğin üzerinde veya altında bir azalış veya artış olup olmadığı sonucuna varılıp varılamayacağını belirliyoruz. Bu genellikle iki farklı çalışma koşulunun etkisini (bir X'in, bir çözümün vb. etkisini) test eder. Burada kullanılan test:

iki varyans testi (F testi)

.

Aşağıdaki verileri girin:

  • n1 ve n2: her bir örneklemin büyüklüğü
  • s1 ve s2: her bir örneklemdeki Y'nin standart sapması
  • α: gerçek etkinin hesaplanan güven aralığının dışında kalma riski; %5'lik bir güven aralığı için %95 girin
  • Emin: aranan etkinin eşiği

Uygulama alanı: normal dağılıma uyan sürekli bir metrik (Y). Örneğin: süre, sıcaklık, boyut vb.

Burada, iki varyanslı bir test (F testi) için şunları belirliyoruz:

  • Standart sapmada belirli bir eşiğin üzerindeki veya altındaki bir azalışı ya da artışı tespit etmek için gereken minimum örneklem boyutu
  • Belirli örneklemler için standart sapmadaki tespit edilebilir en küçük azalma (çözünürlük)

Hesaplamalarda gücün %79.16 ve α = %5 olduğu varsayılır.

Aşağıdaki verileri girin:

1/ Örneklem boyutu için: E

min

tespit edilmek istenen: tespit etmek istediğiniz minimum (faydalı) etki

2/ Minimum tespit edilebilir etki için: n1 ve n2: her bir örneklemin boyutu

Uygulama alanı: normal dağılıma uyan sürekli bir metrik (Y). Örneğin: süre, sıcaklık, boyut vb.

Burada, standart sapmanın hipotez edilen değerinden veya örneklemde gözlemlenen standart sapmadan farklı olup olmadığını belirliyoruz. Burada kullanılan test tek varyans testidir (F testi).

Aşağıdaki verileri girin:

  • σ0: standart sapmanın hipotez edilen değeri
  • n: örneklem büyüklüğü
  • Xbar: örneklemde hesaplanan Y ortalaması
  • s: örneklemde hesaplanan Y standart sapması
  • α: gerçek standart sapmanın hesaplanan güven aralığının dışında kalma riski; %5 güven aralığı için %95 girin

Uygulama alanı: Poisson dağılımına uyan sayıma dayalı bir kalite metriği (Y). Örneğin: bilgisayar başına kusur sayısı, telefon görüşmesi başına bekletme sayısı, belge başına hata sayısı vb.

Burada, kusur oranındaki hedef azaltmayı karşılamak için gereken olay sıklığı oranındaki azalmayı belirliyoruz.

Aşağıdaki verileri girin:

Özet hesaplama (başlangıçtaki kusur oranını zaten biliyorsanız):

  • Di: başlangıçtaki kusur oranı
  • Dc: hedef kusur oranı

Detaylı hesaplama:

  • λi: başlangıçtaki (mevcut) olay sıklığı oranı
  • τred. (%): kusur oranında istenen azalma

Uygulama alanı: Poisson dağılımına uyan sayıma dayalı bir kalite metriği (Y). Örneğin: bilgisayar başına kusur sayısı, telefon görüşmesi başına bekletme sayısı, belge başına hata sayısı vb.

Burada, kusur oranındaki hedef azaltmayı karşılayacak olan olay sıklığı oranındaki azalmayı tespit etmek için gereken minimum örneklem boyutunu belirliyoruz.

Aşağıdaki verileri girin:

  • α: gereken etkinin var olduğu yönünde yanlış bir sonuca varma riski
  • β: gereken etkiyi tespit edememe riski
  • Di: başlangıçtaki kusur oranı
  • Dc: hedef kusur oranı

Uygulama alanı: Poisson dağılımına uyan sayıma dayalı bir kalite metriği (Y). Örneğin: bilgisayar başına kusur sayısı, telefon görüşmesi başına bekletme sayısı, belge başına hata sayısı vb.

Burada, iki örneklemde gözlemlenen olay sıklığı oranları arasındaki farklardan hareketle, olay sıklığı oranında belirli bir eşiğin üzerinde veya altında bir azalış ya da artış olduğu sonucuna varılıp varılamayacağını belirliyoruz. Bu genellikle iki farklı çalışma koşulunun etkisini (bir X'in, bir çözümün vb. etkisini) test eder. Burada kullanılan test iki örneklemli Poisson testidir.

Aşağıdaki verileri girin:

  • n1 ve n2: her bir örneklemin büyüklüğü
  • d1 ve d2: her bir örneklemde sayılan kusur sayısı
  • α: gerçek etkinin hesaplanan güven aralığının dışında kalma riski; %5'lik bir güven aralığı için %95 girin
  • Emin: aranan etkinin eşiği, λ2 – λ1

Uygulama alanı: Poisson dağılımına uyan sayım kalitesi metriği (Y). Örneğin: PC başına kusur sayısı, telefon görüşmesi başına beklemeye alma sayısı, belge başına hata sayısı vb.

Burada, iki örneklemli bir Poisson testinin uygulanması kapsamında şunları belirliyoruz:

  • Olay sıklığı oranında belirli bir eşiğin üzerindeki bir azalışı veya artışı tespit etmek için gereken minimum örneklem boyutu
  • Belirli örneklemler için olay sıklığı oranındaki tespit edilebilir en küçük azalış veya artış
  • Belirli örneklemler için olay sıklığı oranında belirli bir eşiğin üzerindeki veya altındaki bir azalışı ya da artışı tespit etme gücü

Aşağıdaki verileri girin:

1/ Örneklem büyüklüğünün belirlenmesi için:

  • α: bir etkiyi yanlışlıkla saptama riski
  • β: etkiyi saptayamama riski
  • λ1: referans olay sıklığı oranı
  • λ2: tespit edilecek etki eşiğine karşılık gelen karşılaştırma olay sıklığı oranı, Emin = λ2 – λ1

2/ Minimum tespit edilebilir etkinin belirlenmesi için:

  • α: bir etkiyi yanlışlıkla saptama riski
  • β: etkiyi saptayamama riski
  • n1 ve n2: her bir örneklemin büyüklüğü
  • λ1: referans olay sıklığı oranı

3/ Gücün belirlenmesi için:

  • n1 ve n2: her bir örneklemin büyüklüğü
  • λ1: referans olay sıklığı oranı
  • λ2: tespit edilecek etki eşiğine karşılık gelen karşılaştırma olay sıklığı oranı, Emin = λ2 – λ1

Uygulama alanı: Poisson dağılımına uyan sayım metriği (Y). Örneğin: PC başına kusur sayısı, telefon görüşmesi başına beklemeye alma sayısı, belge başına hata sayısı vb.

Burada, bir örneklemde gözlemlenen gerçekleşme oranından yola çıkarak, gerçekleşme oranının hipotez edilen değerinden farklı olup olmadığını belirliyoruz. Burada uygulanan test tek örneklem Poisson testidir.

Aşağıdaki verileri girin:

  • λ0: olay sıklığı oranının hipotez edilen değeri
  • n: örneklem büyüklüğü
  • d: örneklemde sayılan kusur sayısı
  • α: gerçek ortalamanın hesaplanan güven aralığının dışında kalma riski; %5 güven aralığı için 95% girin

Uygulama alanı: Poisson dağılımına uyan sayım metriği (Y). Örneğin: PC başına kusur sayısı, telefon görüşmesi başına beklemeye alma sayısı, belge başına hata sayısı vb.

Burada, tek örneklemli bir Poisson testinin uygulanması kapsamında şunları belirliyoruz:

  • Olay sıklığı oranının hipotez edilen değerinin üzerinde mi yoksa altında mı olduğunu tespit etmek için gereken minimum örneklem boyutu
  • Belirli örneklemler için olay sıklığı oranı ile hipotez edilen değeri arasındaki tespit edilebilir en küçük sapma
  • Belirli örneklemler için olay sıklığı oranı ile hipotez edilen değeri arasındaki sapmayı tespit etme gücü

Aşağıdaki verileri girin:

1/ Örneklem büyüklüğünün belirlenmesi için:

  • α: bir sapmayı yanlışlıkla saptama riski
  • β: sapmayı saptayamama riski
  • λ0: hipotez edilen olay sıklığı oranı
  • λ: εmin = λ – λ0 olacak şekilde karşılaştırma olay sıklığı oranı

2/ Saptanabilir minimum sapmanın belirlenmesi için:

  • α: bir sapmayı yanlışlıkla saptama riski
  • β: sapmayı saptayamama riski
  • n: örneklem büyüklüğü
  • λ0: hipotez edilen olay sıklığı oranı

3/ Gücün belirlenmesi için:

  • n: örneklem büyüklüğü
  • λ0: hipotez edilen olay sıklığı oranı
  • λ: εmin = λ – λ0 olacak şekilde karşılaştırma olay sıklığı oranı

Uygulama alanı: Binom dağılımına uyan ikili (binary) metrik (Y). Örneğin: yarım bırakılan aramalar, hatalı faturalar, kusurlu parçalar vb.

Burada, kusur oranını azaltma hedefini gerçekleştirmek için gereken oran azaltma hedefini belirliyoruz.

Aşağıdaki verileri girin:

  • πi: başlangıçtaki kusur oranı
  • τred.: kusur oranında istenen azalma

Uygulama alanı: ikili dağılım gösteren ikili bir nitel değişken (Y). Örneğin: terk edilen aramalar, hatalı faturalar, kusurlu parçalar vb.

Burada, kusur oranındaki hedef azaltmayı karşılayacak orandaki düşüşü tespit etmek için gereken minimum örneklem büyüklüğünü belirliyoruz.

Aşağıdaki verileri girin:

  • α: gereken etkinin var olduğu yönünde yanlış bir sonuca varma riski
  • β: gereken etkiyi tespit edememe riski
  • Di: başlangıçtaki kusur oranı
  • Dc: hedef kusur oranı

Uygulama alanı: ikili dağılım gösteren ikili bir nitel değişken (Y). Örneğin: terk edilen aramalar, hatalı faturalar, kusurlu parçalar vb.

Burada, iki örneklemde gözlemlenen oranlar arasındaki farklardan, orandaki belirli bir eşiğin üzerindeki veya altındaki bir azalış ya da artış sonucuna varılıp varılamayacağını belirliyoruz. Bu genellikle iki farklı çalışma koşulunun etkisini (bir X'in, bir çözümün vb. etkisini) test eder. Burada kullanılan test

iki oran testi

.

Aşağıdaki verileri girin:

  • n1 ve n2: her bir örneklemin büyüklüğü
  • D1 ve D2: her bir örneklemde sayılan kusurlu birim sayısı
  • α: gerçek etkinin hesaplanan güven aralığının dışında kalma riski; %5'lik bir güven aralığı için %95 girin
  • Emin: aranan etkinin eşiği, π2 – π1

Uygulama alanı: ikili dağılım gösteren ikili bir nitel değişken (Y). Örneğin: terk edilen aramalar, hatalı faturalar, kusurlu parçalar vb.

Burada, iki oranlı bir test için şunları belirliyoruz:

  • Oranda belirli bir eşiğin üzerindeki bir azalışı veya artışı tespit etmek için gereken minimum örneklem büyüklüğü
  • Verilen örneklemler için orandaki tespit edilebilir en küçük azalış veya artış (çözünürlük)
  • Verilen örneklemler için oranda belirli bir eşiğin üzerindeki veya altındaki bir etkiyi tespit etme gücü

Aşağıdaki verileri girin:

1/ Örneklem büyüklüğünün belirlenmesi için:

  • α: bir etkiyi yanlışlıkla saptama riski
  • β: etkiyi saptayamama riski
  • π1: referans oranı
  • π2: tespit edilecek etki eşiğine karşılık gelen karşılaştırma oranı, Emin = π2 – π1

2/ Minimum tespit edilebilir etkinin belirlenmesi için:

  • α: bir etkiyi yanlışlıkla saptama riski
  • β: etkiyi saptayamama riski
  • n1 ve n2: her bir örneklemin büyüklüğü
  • π1: referans oranı

3/ Gücün belirlenmesi için:

  • n1 ve n2: her bir örneklemin büyüklüğü
  • π1: referans oranı
  • π2: tespit edilecek etki eşiğine karşılık gelen karşılaştırma oranı, Emin = π2 – π1

Uygulama alanı: ikili dağılım gösteren ikili nitel kalite değişkeni (Y). Örneğin: terk edilen aramalar, hatalı faturalar, kusurlu parçalar vb.

Burada, bir örneklemde gözlemlenen orandan yola çıkarak, bir oran hipotez edilen değerinden farklı olup olmadığını belirliyoruz. Burada uygulanan test tek oran testidir.

Aşağıdaki verileri girin:

  • π0: oranın hipotez edilen değeri
  • n: örneklem büyüklüğü
  • D: örneklemde sayılan kusurlu birim sayısı
  • α: gerçek ortalamanın hesaplanan güven aralığının dışında kalma riski; %5 güven aralığı için 95% girin

Uygulama alanı: binom dağılımına uyan ikili (binary) bir kalite metriği (Y). Örneğin: yarıda kesilen aramalar, hatalı faturalar, kusurlu parçalar vb.

Burada, tek oran testi için şunları belirliyoruz:

  • Oranın hipotez edilen değerinin üzerinde veya altında olup olmadığını tespit etmek için gereken minimum örneklem büyüklüğü
  • Verilen bir örneklem için, oran ile hipotez edilen değeri arasındaki tespit edilebilir en küçük sapma
  • Verilen bir örneklem için, oran ile hipotez edilen değeri arasındaki sapmayı tespit etme gücü

Aşağıdaki verileri girin:

1/ Örneklem büyüklüğü için:

  • α: bir sapmayı yanlışlıkla saptama riski
  • β: sapmayı saptayamama riski
  • π0: hipotez edilen oran
  • π: εmin = π – π0 olacak şekilde karşılaştırma oranı

2/ Tespit edilebilir minimum sapma için:

  • α: bir sapmayı yanlışlıkla saptama riski
  • β: sapmayı saptayamama riski
  • n: örneklem büyüklüğü
  • π0: hipotez edilen oran

3/ Güç için:

  • n: örneklem büyüklüğü
  • π0: hipotez edilen oran
  • π: εmin = π – π0 olacak şekilde karşılaştırma oranı
No results