Miernik równoważący to wskaźnik stosowany obok głównego miernika usprawnień w celu wykrycia niezamierzonych konsekwencji w innych częściach procesu, takich jak dodatkowe obciążenie pracą kurierów spowodowane szybszą dostawą narzędzi.
W projekcie DMAIC dotyczącym dostępności narzędzi chirurgicznych główny miernik może śledzić, czy narzędzia docierają na salę operacyjną na uzgodniony czas. Miernik równoważący mógłby śledzić minuty spędzone przez personel na wyjaśnianiu i obsłudze każdego zgłoszenia. Zmieniony format zgłoszenia może poprawić dostępność, zwiększając jednocześnie ilość pracy administracyjnej personelu sali operacyjnej. Pomiar obu wyników dostarcza zespołowi projektowemu dowodów do podjęcia decyzji, czy wdrożyć, czy zmodyfikować zmianę.
Plan pomiarów określa, czyje obciążenie pracą jest uwzględniane, które działania się kwalifikują oraz w jaki sposób pobierane są próby do obserwacji. Pomiary bazowe i pilotażowe wymagają porównywalnych definicji i metod zbierania danych. Przed testem pilotażowym zespół uzgadnia, jaki wzrost czasu obsługi zgłoszeń spowodowałby konieczność weryfikacji. Decyzja ta powinna odzwierciedlać wymogi kliniczne i ograniczenia kadrowe.
Mierniki równoważące uzupełniają FMEA poprzez sprawdzanie, czy podczas testu występują przewidywane skutki uboczne. Uczulają również na konsekwencje, które zostały pominięte podczas analizy ryzyka. W ramach DMAIC należą one do etapu planowania w fazie Pomiaru (Measure) oraz oceny w fazie Doskonalenia (Improve). plan kontroli może zachować miernik równoważący, gdy ryzyko utrzymuje się po wdrożeniu, wyznaczając imiennego właściciela i próg reakcji na dodatkowe obciążenie pracą.
