Miernik równoważący to wskaźnik stosowany obok głównego miernika usprawnień w celu wykrycia niezamierzonych konsekwencji w innych częściach procesu, takich jak dodatkowe obciążenie pracą kurierów spowodowane szybszą dostawą narzędzi.
W projekcie DMAIC dotyczącym dostępności narzędzi chirurgicznych, główny wskaźnik może śledzić, czy narzędzia docierają na salę operacyjną w uzgodnionym czasie. Wskaźnik równoważący może mierzyć czas personelu spędzony na wyjaśnianiu i obsłudze każdego zgłoszenia. Zmieniony format zgłoszeń może poprawić dostępność, zwiększając jednocześnie ilość pracy administracyjnej dla personelu sali operacyjnej. Pomiar obu tych wyników dostarcza zespołowi projektowemu dowodów do podjęcia decyzji o wdrożeniu lub modyfikacji zmiany.
Plan pomiarów określa, czyje obciążenie pracą jest uwzględniane, które działania się kwalifikują oraz w jaki sposób pobierane są próby do obserwacji. Pomiary bazowe i pilotażowe wymagają porównywalnych definicji i metod zbierania danych. Przed testem pilotażowym zespół uzgadnia, jaki wzrost czasu obsługi zgłoszeń spowodowałby konieczność weryfikacji. Decyzja ta powinna odzwierciedlać wymogi kliniczne i ograniczenia kadrowe.
Wskaźniki równoważące uzupełniają analizę FMEA, sprawdzając, czy podczas testów występują przewidywane efekty uboczne. Ujawniają również konsekwencje, które zostały pominięte podczas oceny ryzyka. W metodologii DMAIC wskaźniki te stosuje się w fazie Pomiaru (Measure) oraz podczas ewaluacji w fazie Doskonalenia (Improve). Plan sterowania może zachować wskaźnik równoważący, jeśli ryzyko utrzymuje się po wdrożeniu, wyznaczając osobę odpowiedzialną oraz próg reakcji na dodatkowe obciążenie pracą.
