Bir kontrol planı, bir süreç iyileştirildikten sonra nasıl izleneceğini belirler: hangi özelliklerin ölçüleceği, hangi yöntemle, ne sıklıkla, kimin tarafından ve —asıl önemli kısım olan— bir ölçüm sınırların dışına çıktığında ne yapılacağı.
Bu son unsur genelde göz ardı edilir; oysa bu olmadan geri kalanı kontrolden ziyade yalnızca veri toplamaktan ibarettir. Tanımlanmış bir müdahalesi olmayan bir ölçüm hiçbir şeyi değiştirmez; sadece sapmayı belgeler.
Var olmasının nedeni, iyileştirmelerin zamanla etkisini kaybetmesidir. Koşullar değişir, çalışanlar ayrılır, geçici çözümler birikir ve bir yıl içinde elde edilen kazanım yok olur. Bir kontrol planı, kalıcı olan bir iyileştirme ile herkes projenin başarılı olduğuna inanırken sessizce eski haline dönen bir iyileştirme arasındaki farktır.
DMAIC terimleriyle ifade etmek gerekirse bu, Kontrol aşamasının somutlaşmış halidir; bu nedenle böyle bir aşama olmadan kapatılan bir proje, kapanış raporu ne derse desin aslında bitmiş sayılmaz.
Planlar çok fazla şeyi kapsamaya çalıştığı için başarısız olur. İzlenen yirmi özellik bir ay içinde görmezden gelinmeye başlar. Sadece sonucu gerçekten öngören birkaç tanesini kontrol edin ve gerisini bırakın.
