Een control plan legt vast hoe een proces wordt gemonitord nadat het is verbeterd: welke kenmerken worden gemeten, volgens welke methode, hoe vaak, door wie en — het onderdeel dat er toe doet — wat er gebeurt wanneer een meting buiten de limieten valt.
Dat laatste element wordt routinematig weggelaten, en zonder dat element is de rest dataverzameling in plaats van beheersing. Een meting zonder gedefinieerde actie verandert niets; het legt alleen de afwijking vast.
De reden dat het bestaat, is dat verbeteringen wegzakken. Omstandigheden veranderen, mensen vertrekken, workarounds stapelen zich op en binnen een jaar is de winst verdwenen. Een control plan is het verschil tussen een verbetering die standhoudt en een verbetering die stilletjes wordt teruggedraaid terwijl iedereen gelooft dat het project is geslaagd.
In DMAIC-termen is dit de Control-fase concreet gemaakt. Daarom is een project dat zonder dit wordt afgesloten, in feite nog niet afgerond, wat het afsluitingsrapport ook zegt.
Plannen mislukken doordat ze te veel omvatten. Twintig gemonitorde kenmerken worden binnen een maand genegeerd. Beheers de weinige kenmerken die daadwerkelijk de uitkomst voorspellen en laat de rest los.
