Lean Manufacturing is het productiesysteem dat is gebouwd op het elimineren van verspilling, het egaliseren van de stroom en produceren op basis van de werkelijke vraag in plaats van op prognoses. Het vindt zijn oorsprong in het Toyota Production System en is de bron waar de meeste Lean-tools vandaan komen.
De kernassering is dat een product de meeste tijd in een fabriek wachtend doorbrengt, en dat het verkorten van die wachttijd belangrijker is dan sneller werken. Al het andere vloeit hieruit voort: pull in plaats van push, kleine batches in plaats van grote, en stoppen wanneer er iets mis is in plaats van doorgaan.
De hulpmiddelen vloeien voort uit dat idee. Value Stream Mapping laat zien waar de tijd naartoe gaat, SMED maakt kleine batches betaalbaar, Heijunka nivelleert de planning, Kanban reguleert de stroom, Jidoka en Poka-Yoke voorkomen dat defecten zich verspreiden. Los van elkaar toegepast zijn het technieken; samen toegepast vormen ze een systeem, en dat verschil is meestal de reden waarom de ene implementatie wel werkt en de andere niet.
De hardnekkige verkeerde interpretatie is dat Lean een kostenbesparingsprogramma zou zijn. Kosten dalen als gevolg van de stroom, maar organisaties die vertrekken vanuit personeelsbestand in plaats van stroom, nemen over het algemeen de ruimte weg die verbetering mogelijk maakte en lopen vast.
