Poka-Yoke betekent foutproofing: een stap zo aanpassen dat de fout onmogelijk wordt, of dat het maken ervan onmiddellijk opvalt. Wat het onderscheidt van training, is dat het niet afhankelijk is van iemands oplettendheid.
Preventie maakt de fout fysiek onmogelijk — een stekker die maar op één manier past, een formulier dat niet kan worden verzonden met een leeg veld, een mal die niet sluit bij een omgedraaid onderdeel. Detectie laat de fout toe, maar brengt deze direct aan het licht: een gewichtscontrole die een ontbrekend onderdeel opvangt, een controlesom, een kleurverschil. Zwakker, en vaak de enige beschikbare optie.
Het argument ervoor berust op het feit dat menselijke aandacht een onbetrouwbare controle is. Mensen die duizenden keren correct een repetitieve taak uitvoeren, zullen toch af en toe een fout maken, en reageren met hertraining gaat ervan uit dat de oorzaak onwetendheid was. Dat was meestal niet zo. Poka-Yoke behandelt de fout als een eigenschap van het ontwerp in plaats van van de persoon — wat ook de reden is waarom een oorzaakanalyse die eindigt in "operatortechnische fout" een onvoltooide analyse is.
Mechanismen die weerstand toevoegen, worden omzeild. Een controle die het werk vertraagt, wordt binnen enkele weken ontweken, wat het beleid ook zegt; de mechanismen die overleven, maken de juiste handeling gemakkelijker dan de onjuiste.
