Poka-Yoke betekent foutbestendigheid: een processtap zodanig aanpassen dat het maken van een fout onmogelijk wordt, of dat een gemaakte fout direct zichtbaar is. Het onderscheidt zich van een training doordat het niet afhankelijk is van hoe oplettend iemand is.
Preventie maakt de fout fysiek onmogelijk — een stekker die maar op één manier past, een formulier dat niet verstuurd kan worden als een veld leeg is, een mal die niet sluit wanneer een onderdeel verkeerd om ligt. Detectie laat de fout wel toe, maar brengt deze meteen aan het licht: een gewichtscontrole die een ontbrekend onderdeel signaleert, een controlesom, een kleurverschil. Minder krachtig, maar vaak de enige beschikbare optie.
Het nut hiervan is gebaseerd op het feit dat menselijke aandacht een onbetrouwbare beheersmaatregel is. Mensen die een herhalende taak duizenden keren correct uitvoeren, maken soms toch een fout. Reageren met een aanvullende training gaat ervan uit dat onwetendheid de oorzaak was. Dat was het meestal niet. Poka-Yoke beschouwt de fout als een kenmerk van het ontwerp in plaats van van de persoon — dat is ook de reden waarom een oorzaakanalyse die eindigt met "menselijke fout" onvolledig is.
Mechanismen die weerstand toevoegen, worden omzeild. Een controle die het werk vertraagt, wordt binnen enkele weken omzeild, ongeacht wat het beleid voorschrijft. De mechanismen die standhouden, maken de juiste handeling eenvoudiger dan de onjuiste.
