Badanie czasu i ruchu to ustrukturyzowana metoda obserwacji, która rejestruje czas trwania zadań i sekwencję pracy, aby pokazać, jak czas jest rozłożony w ramach procesu. W Lean Six Sigma wspiera ona decyzje dotyczące konkretnych przepływów pracy, takich jak dokumentacja pielęgniarska czy przygotowywanie leków.
Projekt badania rozpoczyna się od pytania operacyjnego. Zespół pielęgniarski badający opóźnione obserwacje potrzebuje uzgodnionych kategorii aktywności i reguł kodowania zakłóceń. Gdy edukacja pacjenta odbywa się podczas innej czynności pielęgniarskiej, podstawowy budżet czasu wymaga reguły zapobiegającej dwukrotnemu liczeniu tej samej upływającej minuty. Dwaj obserwatorzy mogą zakodować wspólny okres obserwacji, aby zidentyfikować niespójne definicje przed szerszym gromadzeniem danych.
Rozważmy hipoptetyczny pilotaż, w którym czas dokumentacji spada z 12 do 9 minut na obserwowaną godzinę pracy pielęgniarki. Oznacza to redukcję czasu dokumentacji o 25% i uwalnia 3 minut, czyli 5% obserwowanej godziny. To, czy te minuty trafią do opieki nad pacjentem, wymaga osobnego pomiaru. Porównywalna obsada zmianowa i obciążenie pacjentami pomagają zespołowi zinterpretować różnice między obserwacjami wyjściowymi a pilotażowymi.
W ramach DMAIC badania czasu i ruchów dostarczają bazowych dowodów w fazie Pomiaru (Measure) oraz wspierają testowanie w fazie Doskonalenia (Improve). Value Stream Mapping umieszcza zaobserwowane zadania w szerszym przepływie, podczas gdy wykresy Pareto mogą posortować zweryfikowane klinicznie, możliwe do wyeliminowania przyczyny według skumulowanych minut. Standaryzacja pracy (Praca Standaryzowana) dokumentuje uzgodnioną sekwencję zadań po wprowadzeniu zmiany. Plan Sterowania przypisuje odpowiedzialność za bieżące pomiary, w tym za to, czy planowana opieka jest realizowana w zatwierdzonym okienku czasowym.
