Bir etkileşim etkisi, bir süreç faktörünün yanıt üzerindeki etkisi başka bir faktörün ayarına bağlı olduğunda ortaya çıkar. Deney tasarımında (DOE), etkileşimler sıcaklık, basınç veya başka bir çalışma ayarını değiştirmenin neden farklı süreç koşulları altında farklı sonuçlar ürettiğini açıklamaya yardımcı olur.
İki sıcaklık ve iki basınç içeren varsayımsal bir yapıştırma deneyini ele alalım. Sıcaklığın 150°C'den 170°C'ye çıkarılması, ortalama yapışma mukavemetini düşük basınçta 2 MPa ve yüksek basınçta 10 MPa artırır. Bu sıcaklık etkileri arasındaki fark bir etkileşimi gösterir. Bu nedenle sıcaklıkla ilgili bir önerinin, beklenen iyileşmenin geçerli olduğu basınç ayarını belirtmesi gerekir.
Uygulamada, faktöriyel bir DOE ekibin ana etkilerin yanı sıra etkileşimleri de tahmin etmesine olanak tanır. Bir etkileşim grafiği, faktör kombinasyonları boyunca yanıtı görüntüler; paralel olmayan çizgiler bir etkileşimi düşündürür. İstatistiksel analiz daha sonra deneysel hataya karşı kanıtları değerlendirir. Çalışma kararı ayrıca tahmin edilen etkinin minimum yapışma mukavemeti gibi gereksinimler karşısında önem taşıyıp taşımadığına da bağlıdır.
Etkileşim analizi DOE kapsamındadır ve DMAIC içindeki İyileştirme (Improve) aşaması kararlarını destekler. Her seferinde tek faktörlü denemeler etkileşimleri gözden kaçırabilir, çünkü diğer ayarlar sabit kalırken değişiklikleri incelerler. Bir faktör kombinasyonu seçildikten sonra, doğrulama testleri tahmin edilen yanıtın yeniden üretilip üretilmediğini kontrol eder. Pilot testler daha sonra rutin çalışma koşulları altındaki performansı değerlendirebilir.
