SIPOC przedstawia proces na najwyższym poziomie w pięciu kolumnach — Dostawcy, Wejścia, Proces, Wyjścia, Klienci — i z założenia mieści się na jednej stronie, zawierając od pięciu do maksymalnie siedmiu kroków w kolumnie procesu.
- Dostawcy — kto dostarcza to, co proces zużywa (wewnętrzni lub zewnętrzni)
- Wejścia — materiały, informacje lub zgłoszenia wchodzące do procesu
- Proces — kluczowe kroki główne, bez wchodzenia w szczegóły
- Wyjścia — co powstaje w wyniku procesu
- Klienci — kto odbiera i ocenia te rezultaty
Służy do uzgodnienia zakresu, a nie do szczegółowej analizy, dlatego stosuje się go na początku, zanim powstanie dokładna mapa. Doprowadzenie zespołu do porozumienia, gdzie proces się zaczyna i kończy, często ujawnia rozbieżności — lepiej wykryć je przed przygotowaniem planu pomiarowego.
Jest to również najszybszy sposób na ustalenie, kto naprawdę jest klientem. Zespoły często odkrywają, że optymalizowały proces dla odbiorcy, którego ocena nie ma kluczowego znaczenia.
SIPOC z dwudziestoma krokami procesu przestaje być SIPOC-iem, a staje się kiepskim schematem blokowym. Jego zadaniem jest utrzymanie ogólnego widoku całego procesu; szczegółowe mapowanie oraz Value Stream Mapping służą do sytuacji, gdy rzeczywiście potrzeba większej dokładności.
