Prawo Little'a opisuje zależność, zgodnie z którą średnia produkcja w toku (WIP) równa się średniej przepustowości pomnożonej przez średni czas przepływu w granicach określonego procesu.
Równanie ma postać: WIP = przepustowość × czas przepływu. Czas przepływu obejmuje cały czas, który upłynął między uzgodnionym punktem wejścia i wyjścia, w tym czas oczekiwania. Jednostki muszą być zgodne: przepustowość mierzona w jednostkach na godzinę wymaga wyrażenia czasu przepływu w godzinach.
W hipotetycznym procesie chłodzenia obsługującym 600 elementów na godzinę, wymagany czas przebywania wynoszący pięć minut oznacza średni zapas w chłodzeniu na poziomie 50 elementów: 600 × (5 ÷ 60) = 50. Proponowany cel wynoszący 30 elementów oznaczałby trzy minuty przy tej samej przepustowości. Cel ten wymaga dowodów na to, że krótszy okres chłodzenia pozwala zachować jakość produktu.
Podczas pomiaru i analizy w fazie DMAIC Prawo Little'a pomaga zespołom weryfikować cele dotyczące zapasów i oceniać szacunkowy czas przepływu. WIP powinien reprezentować średnią ważoną czasem lub uzasadnioną wartość szacunkową z próbkowania. Przepustowość musi obejmować ten sam przedział operacyjny. Rosnące kolejki i nieukończone jednostki na granicach przedziału wymagają zbadania, zanim obliczenia posłużą do prognozowania stabilnego przebiegu procesu. Obliczona średnia nie określa również maksymalnej pojemności magazynowej wymaganej w warunkach zmienności.
SIPOC wyznacza granicę pomiaru, podczas gdy mapowanie strumienia wartości odróżnia czas przebywania w procesie od kolejek na dalszych etapach. Definicje operacyjne precyzują, czy lokalna terminologia dotycząca „czasu realizacji” odpowiada czasowi przepływu używanemu w równaniu. Plan sterowania może monitorować WIP wraz z przepustowością i miarą równoważącą jakość, przy czym testy pilotażowe służą do walidacji proponowanych zmian w czasie przebywania.
