Little Yasası, tanımlanmış bir süreç sınırında ortalama işlenen süreç içi stok miktarının (WIP), ortalama akış hızı ile ortalama akış süresinin çarpımına eşit olduğunu belirten ilişkidir.
Denklem şu şekildedir: WIP = akış hızı × akış süresi. Akış süresi, mutabık kalınan giriş ve çıkış noktaları arasındaki bekleme dahil tüm geçen süreyi kapsar. Birimler eşleşmelidir: saatte birim olarak ölçülen akış hızı, akış süresinin saat cinsinden ifade edilmesini gerektirir.
Saatte 600 parçanın işlendiği varsayımsal bir soğutma sürecinde, beş dakikalık bir gerekli kalma süresi, ortalama 50 parçalık bir soğutma stoku anlamına gelir: 600 × (5 ÷ 60) = 50. 30 parçalık önerilen bir hedef, aynı akış hızında üç dakika anlamına gelecektir. Bu hedef, daha kısa soğutma süresinin ürün kalitesini koruduğuna dair kanıt gerektirir.
DMAIC ölçüm ve analizi sırasında Little Yasası, ekiplerin stok hedeflerini test etmelerine ve akış süresi tahminlerini değerlendirmelerine yardımcı olur. WIP, zaman ağırlıklı bir ortalamayı veya savunulabilir bir örnekleme tahminini temsil etmelidir. Akış hızı aynı çalışma aralığını kapsamalıdır. Hesaplamanın kararlı bir çalışma öngörüsünü destekleyebilmesi için, aralık sınırlarında büyüyen kuyrukların ve tamamlanmamış birimlerin incelenmesi gerekir. Hesaplanan ortalama, varyasyon sırasında ihtiyaç duyulan maksimum depolama kapasitesini de belirlemez.
SIPOC ölçüm sınırını belirlerken, Value Stream Mapping işleme kalma süresini alt akıştaki kuyruklardan ayırır. Operasyonel tanımlar, yerel "teslim süresi" terminolojisinin denklemde kullanılan akış süresiyle eşleşip eşleşmediğini netleştirir. Bir kontrol planı, kalma süresinde önerilen değişiklikleri doğrulamak için kullanılan pilot testlerle birlikte, akış hızının ve kalite dengeleme ölçümünün yanı sıra WIP'yi de takip edebilir.
