FMEA — Failure Mode and Effects Analysis — werkt uit hoe een proces of product kan falen, wat elk type falen zou veroorzaken, hoe waarschijnlijk dat is en hoe groot de kans is dat het wordt opgemerkt voordat het ertoe doet.
Ernst, optreden en detectie worden beoordeeld en vermenigvuldigd tot een risicoprioriteitsgetal dat wordt gebruikt om te rangschikken wat moet worden aangepakt. Het RPN is niet veel meer dan een sorteerhulpmiddel: het brengt drie verschillende grootheden terug tot één en kan gemakkelijk worden gemanipuleerd door een score iets aan te passen. Een ernst van 10 verdient altijd aandacht, ongeacht wat het product uiteindelijk wordt.
De waarde zit erin dat het wordt uitgevoerd voordat er iets misgaat. Het meeste kwaliteitswerk is reactief — er verschijnt een defect en dat wordt geanalyseerd — en FMEA is een van de weinige gestructureerde kansen om over falen na te denken op een moment dat wijzigingen nog goedkoop zijn.
Het faalt als document in plaats de methode zelf. Voltooid voor een klantenaudit en gearchiveerd, kost het dagen en verandert het niets. Het verdient zijn kosten pas terug wanneer de rijen met een hoog risico daadwerkelijke tegenmaatregelen opleveren en het document opnieuw wordt bekeken wanneer het proces verandert.
