Udział jednostek niezgodnych to liczba skontrolowanych jednostek, które nie spełniają co najmniej jednego określonego wymagania, podzielona przez całkowitą liczbę skontrolowanych jednostek, takich jak zamówienia sprawdzane przed przekazaniem do produkcji.
W procesie weryfikacji zamówień każde zamówienie liczy się raz jako zgodne lub niezgodne. Zamówienie zawierające zarówno niepoprawny materiał, jak i niepoprawną ilość, wnosi jedno zamówienie niezgodne, mimo że zawiera dwie wady. Plan pomiarowy musi definiować jednostkę kontrolną oraz kryteria jej akceptacji.
Na przykład, przypuśćmy, że w pilotażu sprawdzono 200 zamówień i znaleziono 10 zamówień zawierających łącznie 14 rozbieżności. Udział jednostek niezgodnych wynosi 10 ÷ 200 = 0.05, czyli 5%. Te same dane dają 14 ÷ 200 = 0.07 wad na zamówienie. Miary te odpowiadają na różne pytania operacyjne: jak często zamówienia nie przechodzą odbioru oraz ile rozbieżności występuje w całym skontrolowanym wolumenie pracy.
W ramach DMAIC udział wyrobów niezgodnych pozwala określić poziom odniesienia na etapie Pomiaru (Measure) oraz śledzić wyniki po wdrożeniu działań korygujących. Porównania wymagają spójnych kryteriów kontroli oraz odpowiedniego doboru próbki reprezentatywnej dla analizowanych zamówień. Kontrola wyłącznie spornych zamówień dałaby obciążony błędem szacunek ogólnej wydajności.
Definicja operacyjna określa zasady zliczania. Pareto rozdziela kategorie rozbieżności do dalszej analizy, podczas gdy karta p monitoruje udział wyrobów niezgodnych w czasie, uwzględniając granice kontrolne dostosowane do wielkości próbki w podgrupie.
