Uygun olmayan oranı, denetlenen toplam birim sayısına bölünen, üretime sunulmadan önce kontrol edilen siparişler gibi belirtilen en az bir gereksinimi karşılayamayan denetlenmiş birimlerin sayısıdır.
Bir sipariş doğrulama sürecinde her sipariş bir kez uygun veya uygun değil olarak sayılır. Hem yanlış bir malzeme hem de yanlış bir miktar içeren bir sipariş, iki kusur içermesine rağmen uygun olmayan tek bir sipariş olarak katkıda bulunur. Ölçüm planı, denetim birimini ve bunu kabul etme kriterlerini tanımlamalıdır.
Örneğin, bir pilot uygulamanın 200 siparişi kontrol ettiğini ve toplam 10 uyumsuzluk içeren 14 sipariş bulduğunu varsayalım. Uygun olmayan oranı 10 ÷ 200 = 0.05 veya %5 olur. Aynı kayıtlar sipariş başına 14 ÷ 200 = 0.07 kusur verir. Bu ölçümler farklı operasyonel soruları yanıtlar: siparişlerin ne sıklıkla kabul edilmediği ve denetlenen iş yükü genelinde kaç uyumsuzluğun meydana geldiği.
DMAIC kapsamında, uygun olmayanların oranı Ölçme aşamasında bir temel çizgi sağlar ve düzeltici bir faaliyet sonrasında performansı takip eder. Karşılaştırmaların yapılabilmesi için tutarlı muayene kriterleri ve incelenen siparişleri temsil eden bir örnekleme yaklaşımı gerekir. Sadece sorunlu siparişlerin muayene edilmesi, genel performansın yanlı değerlendirilmesine yol açar.
Operasyonel bir tanım, sayım kurallarını belirler. Bir Pareto diyagramı, inceleme amacıyla uygunsuzluk kategorilerini ayırırken, p-grafiği alt grup örneklem büyüklüğünü dikkate alan kontrol sınırlarıyla uygun olmayanların oranını zaman içinde izler.
