Kanban, aynı anda ne kadar işin yürütülebileceğini sınırlayarak iş akışını düzenleyen bir sinyal mekanizmasıdır. Kelime anlamı tabela veya panodur; bu sinyal bir kart, bir konteyner, boş bir alan veya bir sütun olabilir.
Tanımlayıcı özelliği, işin gönderen adım bittiğinde değil, alan adım kapasite sinyali verdiğinde ilerlemesidir. İtme sisteminde her adım kendi hızında üretim yapar ve bir sonraki adımın daha yavaş olduğu her yerde işler birikir. Çekme sisteminde ise bu birikim gerçekleşemez, çünkü dolu bir kuyruğa üretim yapılması için hiçbir sinyal verilmez.
Süreçteki iş (WIP) sınırı bir rehber ilke değil, mekanizmanın kendisidir. Bir sütun dolduğunda, bir şey çıkana kadar yeni hiçbir şey giremez; bu da sorunun büyüyen bir kuyruğun altında saklanmasına izin vermek yerine, dikkati darboğaza yönelmeye zorlar. İşe özgürce başlamaya alışkın ekipler bunu bir engel olarak görür ve içgüdüsel olarak verilen tepki (sınırı yükseltmek), işte gerçekten bir fayda sağlayan tek kısmı da ortadan kaldırır.
Aslında imalat kökenlidir, ancak bu ilke kuyruk içeren her sürece doğrudan uygulanabilir: destek talepleri, hasar dosyaları, işe alım, yazılım teslimatı. Devam eden elli işi gösteren ve hiçbir kural uygulamayan bir pano yalnızca bir durum ekranıdır, bir Kanban sistemi değildir.
